Narmanlı Han’da Caddeden Avluya

İstiklal’in gürültüsü Narmanlı Han’ın girişinde birden değişir. Sokak boyunca yan yana dizilen cepheler, burada avlunun çevresine dönerek başka bir görüş kurar. İçeri giren biri, karşısına çıkan kapı ve pencerelerin artık caddeye değil ortak bir boşluğa baktığını fark eder. Yapının Rus diplomasi tarihiyle kurduğu bağın ardından Narmanlı ailesinin adı öne çıktı. Kiracıların arasına yazarlar ve sanatçılar katılınca hanın hafızası yeni bir yön aldı. Bir odanın ışığı, bir atölyenin kapısı veya avludaki gündelik karşılaşmalar, Beyoğlu kültürünün küçük ölçekte nasıl oluştuğunu düşündürür. Hanı Tünel Meydanı’na yakınlığıyla birlikte okuyun. Dışarıda sürekli bir geçiş, içeride o akıştan birkaç adım uzaklaşma imkânı vardır. Bu yan yanalık, hanı bir yapı kadar bir çalışma ve yaşama adresi yapmıştır. Esinlenme Kaynakları Sennur Sezer ve Adnan Özyalçıner, Öyküleriyle İstanbul Anıtları · İBB ve İSAM, Büyük İstanbul Tarihi · İBB Atatürk Kitaplığı, Beyoğlu ve Rus elçiliği çevresi arşivi