Sitemizi geliştirmek için, izin verirseniz anonim ziyaret istatistikleri (çerezler) kullanıyoruz. Adınız, telefonunuz veya e-postanız asla analiz sistemine gönderilmez.

Füreya'nın Penceresi: Arif Paşa Apartmanı
Nişantaşı & Harbiye

Füreya'nın Penceresi: Arif Paşa Apartmanı

İstanbul Turda Ekibi•5 Ekim 2026

Harbiye'de Cumhuriyet Caddesi'nden Elmadağ'a doğru inerken etkileyici bir yapı çıkar.

Türkiye'nin öncü seramik sanatçısı Füreya Koral'ın son atölyesi buradaydı. # Füreya’nın Penceresi: Arif Paşa Apartmanı *Elmadağ’da bir pencerenin önünde, İstanbul’un sanata dönüşen hâli…* Bir pencere düşünün. Önünden her gün insanlar geçiyor; karşısındaki evlerin üzerine sabahın ışığı, akşamın gölgesi düşüyor. Şehir, kendi telaşında yaşamaya devam ediyor. İçeride ise bir sanatçı, toprağa elleriyle biçim veriyor. Elmadağ’daki **Arif Paşa Apartmanı’nı**, Füreya Koral’ın hikâyesiyle birlikte düşününce gözümüz ister istemez pencerelere yöneliyor. Bir zamanlar onun baktığı sokağa bakmak, İstanbul’u kısa bir an için başka birinin gözlerinden görmeye çalışmak gibi. ## Elmadağ’ın hafızasında bir apartman Sarıcazade Arif Paşa tarafından yaptırılan, mimar **Constantin P. Pappa’nın** imzasını taşıyan apartman, 19. yüzyılın sonunda başlayan ve 20. yüzyılın başında tamamlanan bir inşa sürecinin ürünü. Elmadağ’daki bu yapı, İstanbul’un konaklardan apartmanlara uzanan yaşam değişiminin tanıkları arasında yer alıyor. Eski apartmanların insanda uyandırdığı merak biraz da ortak hayatlarından gelir. Aynı kapıdan geçen, aynı merdivenlerde karşılaşan insanlar… Birbirine yakın ama her biri kendine ait dünyalar. Arif Paşa Apartmanı’nın hikâyesinde bu dünyalardan biri, Türkiye’de çağdaş seramik sanatının öncü isimlerinden Füreya Koral’a aitti. ## Bir ev, bir atölye, yeniden başlayan hayat Füreya, 1973 yılında Arif Paşa Apartmanı olarak da bilinen **Sarıcazade Abdullah–Osman Bey Apartmanı’na** taşındı. Burası onun hem yaşamını hem çalışmalarını sürdürdüğü adreslerden biri oldu. Bir sanatçının evini düşünürken insan, gündelik hayatla üretimin birbirine karıştığı anları merak ediyor. İşe ara verip pencereye yönelmeyi, sokaktan gelen bir sesle başını kaldırmayı, sonra yeniden çalışmaya dönmeyi… Füreya’nın burada geçirdiği günlerin her ayrıntısını bilmiyoruz. Ama bu evin onun üretimine eşlik ettiğini bilmek, binaya bakışımızı değiştiriyor. Pencerelerinin ardında yalnızca geçmişte kalmış bir hayatı değil, çalışmayı, denemeyi ve yaratma isteğini de düşünüyoruz. ## Pencerenin karşısındaki evler Füreya’nın 1980’lerde ürettiği seramik evler, yaşamında yer tutan Elmadağ yapılarıyla birlikte anılıyor. Arif Paşa Apartmanı’nın karşısındaki **Surp Agop Vakfı sıraevleri** de bu bağın bir parçası. Sanatçının “Evler” serisinin, penceresinden gördüğü bu yapılardan ilham aldığı aktarılıyor. Bu bilgi, sıradan görünen bir manzaraya yeniden bakmaya davet ediyor bizi. Her gün önünden geçtiğimiz bir cephe, başka birinin elinde sanat eserine dönüşebiliyor. Bir çatının eğimi, pencerenin boşluğu, yan yana duran evlerin ritmi; dikkatle bakan bir göz için bambaşka anlamlar kazanabiliyor. Belki de Füreya’nın penceresini bu kadar etkileyici kılan, dışarıdaki hayatla içerideki üretim arasında kurduğumuz o bağ. Sokakta duran evlerin, toprağın ve ateşin içinden geçerek yeniden doğduğunu hayal etmek. ## İstanbul’a biraz daha dikkatle bakmak Arif Paşa Apartmanı’nı bir yürüyüşte gördüğünüzde, Füreya’nın hikâyesini hatırlayın. Başınızı kaldırıp pencerelere bakın; ardından dönüp sokağı seyredin. Bir sanatçının yıllar önce baktığı çevrede, sizin dikkatinizi ilk neyin çektiğini fark edin. Belki bir kapı, belki eskimiş bir duvar, belki de iki bina arasına düşen ince bir ışık… Füreya’nın hikâyesiyle karşılaştıktan sonra İstanbul’da yürümek, küçük ayrıntılara biraz daha zaman ayırmak demek olabilir. Çünkü bir şehri sevmek, bazen onun güzel manzaralarını aramaktan önce, her gün yanından geçtiğimiz şeyleri görmeyi öğrenmekle başlar. **Elmadağ’da bir pencere, bize hâlâ bunu düşündürüyor.**