Dördüncü Vakıf Han’ın Caddeye Bakan Yüzü

Sirkeci’de Dördüncü Vakıf Han’a aşağıdan bakınca katların tekrarı belirginleşir. Sokaktaki hareket zemin düzeyinde toplanırken yukarıda farklı işlere ayrılabilecek düzenli açıklıklar vardır. Geleneksel bir han adını taşıyan bina, dikey bir iş düzenine uygun biçimde yükselir. Mimar Kemaleddin’in bu yapısı, 20. yüzyıl başındaki Osmanlı mimarlığında tarihî biçimlerin yeni işlevlerle birleştiği örneklerden biridir. Kemerler ve çini ayrıntıları cepheye tanınabilir bir dil verir. Yapının ölçeği ve kat düzeni ise çevredeki ticari hayatın yeni ihtiyaçlarına karşılık gelir. Büyük Postane’yle arasında yürüyüp iki cepheyi karşılaştırın. Aynı semtte kamu hizmeti ve iş hayatı için yapılan iki yapı, benzer bir dönemin mimari arayışlarına farklı cevaplar verir. Esinlenme Kaynakları Sennur Sezer ve Adnan Özyalçıner, Öyküleriyle İstanbul Anıtları · İBB ve İSAM, Büyük İstanbul Tarihi · Vakıflar Genel Müdürlüğü, Dördüncü Vakıf Han